Ha Annemieke....ik moet even in mn geheugen graven hoe het ook al weer op de DR was, ben er in 2007 geweest. Wat me in het hotel opviel was de hoeveelheid ongemanierde russen, die maar 'raak' doen op hun manier. Ik weet, dat ik me hier enorm aan geirriteerd heb.
Op het strand, daar waar het resort ophoudt, stonden mannen met geweren. Dit had ik op Isla Margarita ook al meegemaakt en hoewel het ongetwijfeld nodig zal zijn, vond ik het geen prettige ervaring en ook geen prettig gezicht. Bij een wandeling langs het strand stuitten we altijd op die mannen en keerden we maar weer terug. De andere kant op was vrij en hoe raar het ook klinkt, ik voelde me daar toch ook weer niet 'echt' veilig.
Wat het land betreft herinner ik me inderdaad grote armoede, met kindertjes op blote voeten al bedelend achter de truc van Wimpie aanrennend. Puppies aangeboden in een bench op de hoek van de straat in de bloedhitte, localen met aapjes, leguanen, papegaaien etc op het strand, waarmee je in ruil voor geld, op de foto kon. Enorm veel zwerfdieren in het hele land, die er erg slecht uitzagen. Hanengevechten.
Persoonlijk zijn dit voor mij van die dingen, waar ik slecht tegen kan. Heb ook nauwelijks gesproken met locale bewoners, had er geen behoefte aan en nu ik dit zo schrijf, had ik ook geen enkele behoefte om me in het land c.q. bewoners te verdiepen. Ik vond ze ook erg opdringerig, maar ja....ze moeten ook overleven!. Ik denk ook niet, dat ik er ooit zal terugkeren. Ik had gewoon helemaal niets met de DR, ook niet qua gevoel, maar dat is puur persoonlijk. Heb me vóór vertrek totaal niet verdiept in het land, alleen wat er te doen was, qua excursies, maar niet v.w.b. cultuur, geschiedenis etc. Misschien was het voor mezelf meer een reis zo van....ach...dan ben ik daar ook weer eens geweest.
Een bezoek aan Jamaica heeft me altijd getrokken, maar dat heeft meer te maken met het verleden, waarbij mn overleden broertje een grote rol speelt, maar dat is wellicht een onderwerp voor een nieuw topic.
Mn vertrek richting JA begon al heel anders. Ik had interesse in alles wat het land te bieden had, qua cultuur, achtergrond, levenswijze, muziek etc, hoewel iedereen me juist had ontraden om naar JA af te reizen, juist vanwege de zogenaamde criminaliteit.
Ik heb JA heel anders ervaren. Hoewel er evengoed veel armoede heerst, lijkt het alsof dat meer verborgen wordt. Ik heb de krottenwijken van Kingston niet bezocht, alleen vanuit de bus geobserveerd, dus ik kan hier niet over oordelen, maar in de heuvels en onderweg zie je ook genoeg woningen, waarvan je denkt....hoe kan men hier wonen? Mensen doen erg hun best om met het weinige, dat ze hebben, de dag weer door te komen met verkoop van fruit, jerk chicken, sieraden, ander handgemaakte voorwerpen. Dit gebeurt lachend, zingend, dansend, zwaaiend en muziek all over the place etc.
Ik vind jamaicanen zeer intrigerende mensen. Ook het land heeft op mij grote indruk gemaakt, het vele groen en alles wat er groeit en bloeit en waar men van leeft, verkoopt en ruilt met elkaar. Tevoren geen enkele notie van gehad, dat JA zoveel te bieden had vanuit de natuur. Wat dat betreft is het een rijk land.
Ik bemerk ook, dat mn interesse ook echt uitgaat naar het land, de bewoners, de taal, de geschiedenis, de muziek, de rasta's etc. Ik wil er alles over weten, heb ook inmiddels van alles besteld (films, boeken etc) om mn kennis te vergroten. Want één ding is voor mij zeker, volgend jaar ga ik zeker terug.
Ik heb geen idee of de localen het eiland niet af 'mogen'. De armere localen, die ik gesproken heb, hebben gewoonweg de mogelijkheden niet om weg te gaan, geen geld om een paspoort te kopen, laat staan een ticket te boeken. Ze dromen er wel van.....om elders eens een kijkje te nemen. Wij tenslotte ook, met dat verschil, dat wij gewoon maar tickets kunnen boeken en kunnen/mogen gaan waar we willen!
Het gevoel, dat JA bij mij heeft opgeroepen is geenszins te vergelijken met de DR. Dat heb ik gezien, daar ben ik klaar mee. Met JA ben ik nog lang niet klaar....heb er nog veel te zien en te oefenen, met name...de zorgen van je afzingen en dansen, stukkie kip tussendoor, banaantje, ananas, Ackee en reggae op de achtergrond etc hahaha.
Ik heb diep respect gekregen voor Jamaica en diens inwoners, dat ik voor mij persoonlijk denk, dat ik hier nog erg veel kan leren, met name....hoe ik nu in het leven sta (hetgeen me niet bevalt) en hoe ik in het leven kan staan (waar ik me wellicht beter bij zal voelen).
Ik kan je helaas geen antwoord geven op de echte diepgang en reeële situaties van beide landen...ik kan alleen mijn persoonlijke ervaring met je delen.
Auteur
Topic: Verschillen Dominicaanse Rep en JA (gelezen 591 keer)
Snel beantwoorden